บทที่ 5
posted on 05 Jul 2009 23:33 by ymca07 in NoTitleBOOKจากวันนั้น จนถึงวันนี้ เป็นเวลาร่วมปี นิดๆ
ขอบคุณ ที่เธอสอนให้ผมแข็งแกร่ง ....
ขอบคุณ ที่เธอสอนให้ผมรู้จักโลกของความจริง ....
ขอบคุณ ที่เธอสอนให้ผมรู้จักคำว่า รัก ในอีกมุมหนึ่ง ....
ขอบคุณ ... ในทุกหยดของน้ำตา ความเหนื่อยล้า ความเสียใจ ความเจ็บปวด เสียงหัวเราะ ...
เสียงร้องไห้ ... ทุกรสชาติของชีวิต
จะทำทุกวันให้ดีที่สุด
จนกว่า ทั้งร่างกายและหัวใจมันจะทนรับอะไรไม่ไหวอีกต่อไป ...
ฟ้า กับ ทะเล .... กลับสู่ที่ที่เราเกิดมา ....